Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.
Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Poezijom i literarnim stvaralaštvom se bavi od rane mladosti.
Rodjena u Subotici u radničkoj porodici. U Subotici se školovala, studirala, radila i stvarala.
Pesme su joj zastupljene u raznim književnim časopisima i zbornicima.
Objavila je dve knjige poezije: pod "Konak" - 2002.g. i knjigu poezije "Novembar u šeširu" 2004.g.
Pored ljubavne piše i svaku drugu, takodje na promociji svojih pesama "Zavodljiva jesen" u Subotici 2005.g govorila je prvi put i svoje neobjavljene aforizme, kao i haiku poeziju. Ima pesme prevedene na madjarski jezik, zbornik radova "Pesnicki duet" 2004.g. U sopstvenom prevodu ima jednu pesmu na Esperanto jezik.
IZ TIHE ULICE DETINJSTVA
Stojimo mirno i uspravno
kao stabla vasione...
U sitne sate noći zagovaramo
skrivajući svoje dlanove...
Duboko u očne duplje
kao misao zalutasmo...
U topao predeo blagog leta
iz tihe ulice detinjstva...
U neki ćorsokak
sa senkama plešući...
Nepresalno menjajući partnere
za korake kao na veselom piru...
tu gde senke skriše
pticu rugalicu
medju paucima u oluku
sa mahovinom
niti u kućici puža
od žutih boja duge
i belih ruku oblaka
nekog dalekog rukovata
bez ključa i brave
tamo iza prirodnih vrata
biljnog sveta
što pružaju senke
u sazvežđima
rajskih ruža
svojim miomirisom
remeteži ritam
izlazeće-zalazećeg
Sunca...
...ostadosmo nemi za dan
da noć obuje PESMU
u ble cipele tišine
u ime melodije i nade
stara zvona opet zvone...
NAD ZAGONETKOM STIHA
Nemoj da ti misli budu
kao ptice selice...
Misli se izgube
u mogućnosti novoj
od važećeg uma
u celome svetu...
Izgube se šta više
niti su iste misli ptice
drugi je smisao saznanja
ako bi one selice bile...
Da li bi i tada misao
kao takva ostala jaka
veoma važna ili bi ko ptica
iz kaveza pobegla sama...
Ostala suzdržana kao
stara dama da se hrani
krvlju znanjem uhvaženom
u krvotoku i kalupu glave
od kostiju uma...
Dosezala bi po putanji
mileći po telu savesti
u čudne predele neznane...
Da li bi je kao takvu
pazili mazili poput kakve
mačke ili psine....
Možda bi je čitali
kao prazno slovo
i tražili nevoljno
u stihovima pesme...
Zato
Nemoj da ti misli budu
kao ptice selice...
NA IZGUBLJENOM SVODU LJUBAVI
Svaka nam je druga obala
Plavetna u sumorne večeri
Što zvezde čekaju
Na svodovima
Plavih raskršća...
Tamo gde mesec
Skriva svoje senke
Predavajući ih nemo
Dubinama tame daleko
U pletivu oblaka...
Skrivajući svoju intimu
Kao podrumsko staro vino
Potom plačući
Poput trule vrbe nad dubinom
Nepoznatog jezera...
Za tuđom obalom
Iščezavajući postepeno
Sa izgovorenom molitvom
Monaha iz usta u uši
Nepoznatih ljudi...
U času kad se ona izgovara
Za večerom il jutarnjim obedom
Težeći za igubljenim
Dodirima senki
U nastupajućoj noći...
Sve radi želje i vere
O, slasti povečerja
Na izgubljenom
svodu ljubavi....
TI, LJUBAVI
Ti prolaznost budiš
iz sna uspomena
ko plavi belutak
na dnu rečnog čuna
proziran stih
srca mehur tih
sa majskim maslačkom
odleprđa ti...
Ti zarobljen
u misao vir
kola rumen
na licu sjaj
trepavice maj
to mladost zavodi
kroz igru travki
sa dečije livade
vetar raznosi lik
sa obe strane reke
ljubavi...
eno, isti sjaj travki
na obali čami
ćuteći u tami...
