Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.
Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Rođena u Bočaru kod Kikinde (opština Novi Bečej).
Po zanimanju je diplomirani defektolog - oligofrenolog i dipl. cpec. pedagog. Radi u subotičkoj OiSŠ „Žarko Zrenjanin“ kao reedukator psihomotorike.
Ova univerzalna umetnica se, sem pisanja poetskih i proznih radova, bavi i pevanjem i igranjem, slikanjem i izradom unikatnih ručnih radova sa etno motivima. Osim što je članica Književnog kluba pri SKC „Sveti Sava“, Branka je aktivna u Društvu Rusina u Subotici, centru koji se bavi negovanjem kulturnog nasleđa te nacionalner manjine. Kada je reč o njenom umetničkom delovanju, specijalnost joj je, između ostalog, pevanje izvornih narodnih pesama, u čemu je postizala značajne rezultate na raznim manifestacijama domaćeg i međunarodnog karaktera. Ovim vidom umetnosti se, tokom studija, bavila u poznatom beogradkom AKUD-u „Branko Krsmanović“, pod rukovodstvom doajena srpske muzičke scene, Darinke Matić Marović.
Branka Ljubojević je, pored svog umetničkog rada, član i Planinarskog kluba „Spartak“ u Subotici. Zahvaljujući boravku u dalekoj Argentini, u više navrata, usvojila je nekoliko tamošnjih folklornih tehnika izrade odevnih predmeta od prirodnih materijala, po ugledu na argentinske umetnike i prenela ih na naše prostore. Rukovodi i folklornom sekcijom u školi u kojoj je zaposlena i ostvartuje zajedno sa decom, članovima sekcije, zapažene rezultate.
Piše od rane mladosti. Do sada nigde nije objavljivala. Govori pet svetskih jezika.
SVOM DRAGOM (2)
Pričaju
da jedan čovek
suši travu svojim hodom
i da se breze nemoćno savijaju
za njegovim likom
govore
da ima ledene oči
i ruke od kamena
da kaluđerice blude
u njegovim stopama
i sviraju njegovu muziku
u čamotinji svojih ćelija
I kažu
on kida devojčicama
šarene trake
iz njihovih kosa
a one se plaše hladnoće
njegovih ruku
a opet
nude mu svoje mašne
sve dok se od njegovih mrtvih usana
ne zaledi
zelenilo njihovih grudi
Tada i same postaju trava
na stazama bez svetla.
INAT
Vratila sam se
da jurim niz izmučena tela
isušenih polja
da bežim
kroz čeljusti uzdrhtalih
vetrova
i čelične zupce
uznemirenih snegova
što pršte
rasipaju se
beže
od mog hladnog tela
moje slike
od pritiska praznih radosti
tu sam
da se smejem svojoj mladosti
da se smejem
do ludila
i trčim
do besvesti
kroz zabludu
i svoje obećanje
dato
rođenjem
da se predam ovim istim
ulicama
prazninama
vrtlozima
strahovima
urođenim vezama
da lažem svoj mir
svoj prvi plač
i suludo obećavam sebe
Noći
Viru
Vetru
Laži
Jeki
Kricima
Ehu
Smehu
SEBI
(BEZ NASLOVA)
Ne gledam više odsutno
u nebo
čekajući kišu
za svoju usahlu dušu
oči mi više nisu
natopljene vinom
a ruke sklopljene
za molitvu
Bože
više ne čekam tako spremno
svoju propast
i ne čekam kosače
da požnju moje žito
i poseku moje vlasi
ruke mi nisu više
blede
ispijene
iz tela mi ne niče
korenje
iz njega mi tama peva
a vazduh što kruži
oko mojih misli
odiše mirisom nabreklih
trava
mirisom svežine
Bože
kao da čujem
rođenje.
