Stay Signed In
Do you want to access your site more quickly on this computer? Check this box, and your username and password will be remembered for two weeks. Click logout to turn this off.
Stay Safe
Do not check this box if you are using a public computer. You don't want anyone seeing your personal info or messing with your site.
Rodjen 14. februara 1929. u Subotici. Školovanje započinje u Subotici, koje prekida za vreme madjarske okupacije Bačke. Po završetku rata završava tečaj za upis u srednjotehničku školu koju pohadja u Subotici i završava školu za nastavnika vazduhoplonog jedriličarstva u Vršcu.. Bio zaposlen kao mašinski tehničar u fabrici vagona "Bratstvo" u Subotici, sve do odlaska u penziju.
1951.g. počinje da se bavi književnim radom u sanatorijumu na Iriškom Vencu. Piše misaonu poeziju. On je pesnik metafizičke vokacije, jezgrovitog iskaza. Samouk je.
1956.g objavljena mu je prva pesma pod nazivom: "Akord dubina" u književnom časopisu "Rukovet" u Subotici. Posle toga objavljuje i u drugim književnim časopisima.
Njegove objavljene zbirke pesama su: PEGE NA SUNČANOM SATU, U POLJU, VETERANKE SUBOTIČKOG RUKOMETA, a u Antologiji srpske Haiku poezije, koju je izdao Centar za Istočnu Aziju, uvršteno je šest njegovih Haiku pesama.
2005.g. objavljena mu je i treća zbirka pesama U DOMU.
Neobjavljena dela su: monografija "Subotički ekspresionisti i drugi spisi" i roman: "Rizničar".
Pored književnog stvaralaštva bavi se i likovnom umetnošću, takodje kao samouk. Omiljene teme: ljudi i astralni prizori. Izlagao je na zajedničkim izložbama u: Subotici, Adi, Nišu, Beogradu, Somboru, Novom Sadu, Prištini i u Subotici u SKC "Sveti Sava", a samostalno u foajeu "Otvorenog univerziteta" u Subotici.
DA NISAM
Da nisam rodjen
Bio bih plameni osmeh zvezda
Tajna duboka koja u sveopštem sneva
Trčao bih po beskraju
Ležao na mekim ledjima belih oblaka
I kao ptica satkana od najčudnijih snova
Pevao pesmu
Da nisam
Lutao bih dahom mesečeve noći
U njoj tražio treptave osmehe zore
I kao večiti putnik snevao
Da se u konačnom rodim
NE DIRAJ
Ne diraj u mene
Jer sam
Deo biljke
I deo kamena
I star sam kao svet
Ja te dirati neću
Znam da sam
I deo tebe
Mi delovi svega
Zato ne diraj u sebe
SUNČANI SAT
Vidim svoj svet
U večnom zvezdanom krugu
I sunce i pege
I uprljani sat
Vidim i drvo razgranato
I plod
Devojčicu sa rukom ispruženom
Vrapce i tamburaše
Kelnera
I maske
Vidim blato na dlanovima
I kameno cveće u vrtovima
Suze na ulicama
Na zaparanim zidovima
Po kosim krovovima
U krvotoku
Na grobovima
I pesnika
MALI NEMOČNI IGRAČI
Između rođenja i smrti
prostire se život moj
O, koliko jada
na prostirci doživeh toj
Stvaraoče,
Bože,
Kome je potreban
ovakvog neba spoj
čemu sekunda života
noć
leluj iluzija bezbroj
Da ispoljiš ljubav
il' božansku moć
Kakav je zapis
močnog duha Tvog
Kad si ispleo
mrežu
smrti
iznad temena mog
Oprosti
Oče,
što hulim ovako
ne razumem naum tvoj
i močnih zvezda sjaj
Možda je posrnuo
um moj
kad sam na mapi
neba
otkrio kraj
Ta mi smo samo
ljudi
stvorenih marioneta soj
zabavljači
mali nemoćni igrači
na božanskoj traci toj
